(वरच्या वाट्यावरून श्याम येतो; हातात चालण्याची दांडक; चेहरा मंद हास्यात)

मधुरा: "आठवण? हो. पण आठवण ही न फक्त सुख देते, तर कधी कधी खोकेही उघडते. आज सकाळी त्याच्या जुन्या शर्टमधून माझं कुठलंसं पत्र सापडलं — 'मम्मी, घरी येताना पराठे घेऊन येईन' असं लिहिलं होतं. मी हसू दिलं, पण मनात एक वेदना होती."